Miłek 594 m n.p.m.

Rezerwat Miłek | Zdjęcia | Flora | Fauna

     Góra Miłek (594 m n.p.m.), leży na wschód od Wojcieszowa Górnego, stanowi część bocznego grzbietu Gór Kaczawskich, który Kaczawa, żłobiąc dolinę, przecięła pozostawiając na lewym brzegu górę Połom, a na prawym Miłek. Miłek zbudowany jest z wapieni krystalicznych wieku kambryjskiego, zwanych marmurem wojcieszowskim. Skała ta dzisiaj jest już skrasowiała, spękana. W przeszłości tworzyły się tu liczne wnęki i jaskinie, dające schronienie człowiekowi paleolitycznemu. Zbadano w tychj jaskiniach kości niedźwiedzia jaskiniowego i kilka sztuk narzędzi krzemieniowych. Odkryto również pozostałości z okresu wpływów rzymskich (V wiek n.e.). Wzniesienie Miłka niemal całkowicie pokryte jest lasami z wyjątkiem odsłoniętych skał, na których rozwijają się naskalne rośliny szczelinowe i zarośla krzewiaste, wśród których spotykamy typowe gatunki wapieniolubne, tak rzadkie w Sudetach. Lasy stanowią różnowiekowe drzewostany mieszane z dominującym bukiem lub dębem bezszypułkowym i szypułkowym. W piętrze drzew występują tu tu takie gatunki, jak jesion wyniosły, jawor, klon zyczajny, wiąz, lipy - szerokolistna i drobnolistna, modrzew europejski, świerk pospolity i cis pospolity.Podłoże wapieni krystalicznych góry Miłek stanowi siedlisko rozwoju rzadko spotykanych w Polsce roślin, z których wiele objętych jest ochroną. Rośnie tu buławnik czerwony, należący do najpiękniejszych storczyków. Zakwita on dużymi, różowymi kwiatami, zebranymi w luźny kwiatostan. W lasach Góry Miłek spotykamy dwa interesujące storczyki bezzieleniowe - żłobika koralowatego i gnieźnika leśnego, które zupełnie zatraciły zieleń i pobierają niezbędne związki organiczne wyłącznie za pośrednictwem grzybów. Najokazalszym storczykiem jest spotykany tu kruszczyk szerokolistny, o kwiatach fioletowo-różowych, zapylanych przez osy i trzmiele. Roślina ta niekiedy dorasta wysokości 1 metra, Interesująca jest roślinność odsłoniętych skał, grupująca się w szczelinach skalnych, na półkach skalnych i usypiskach zwietrzeliny, gdzie wytrzymuje warunki silnej suszy. Spotykamy tu znane gatunki paproci szczelinowych, takie jak paprotka zwyczajna, zanokcice, paprotnica krucha, jak również rośliny kwiatowe: lnicę pospolitą, dzwonek okrągłolistny, czyścicę drobnokwiatową, rosnącą w kępach nacierzankę zwyczajną i tworzącego darń śmiałka pogiętego. Pod względem faunistycznym najciekawsze są niewątpliwie ślimaki, które na suchych i nasłonecznionych zboczach przetrwały jako relikty z cieplejszych okresów czwartorzędu. Na Górze Miłek występuje piramidka naskalna - mały, około 2 mm szerokości ślimak o skorupce brunatnoczerwonej. Zasięg tego gatunku obejmuje głównie obszar śródziemnomorski oraz południową część Europy Środkowej. Innym interesującym gatunkiem jest świdrzyk śląski. Jest to gatunek wschodnioalpejski, który w Polsce występuje właśnie tylko na Miłku.