Na terenie Góry Połom istniał przez długi czas rezerwat przyrody, który został prawie zupełnie zniszczony przez eksploatację wapieni. Bogata fauna i flora znalazły obecnie tylko schronienie na nielicznych, nie zniszczonych jeszcze skałach oraz usypiskach gruzu. Konieczność gospodarcza podyktowała zagładę naturalnej roślinności, pokrywającej niegdyś szatą zieleni całe kopulaste wzniesienie. Roślinność na Górze Połom systematycznie ginie, jednak można spotkać piękne storczyki, czy inne rzadkie spotykane rośliny - goryczkę gorzkawą, ostróżeczkę polną, orlika pospolitegostokłosę prostą i wiele innych. Zbocza Góry Połom porastają lasy liściaste z przewagą Buka lub lasy mieszane, gdzie obok drtzew liściastych występują świerk i modrzew europejski.

Na Dolnym Śląsku występuje kilka złóż marmurów, czyli wapieni przekrystalizowanych. Są to skały pierwotnie osadowe ( wapienie i dolomity ), które w ciągu długich dziejów Ziemi wskutek wysokich temperatur i ciśnienia uległy metamorfozie i spękaniom. Warto zwrócić uwagę, że tego rodzaju wapienie krystaliczne występują tylko na Dolnym Śląsku i na Opolszczyźnie. Natomiast marmury kieleckie i krakowskie to wapienie zwyczajne, o innym zabarwieniu i dające się polerować.

Drugim co do wielkości dolnośląskim rejonem występowania wapieni krystalicznych są Góry Kaczawskie – okolice Wojcieszowa Górnego, Świerzawy i Bolkowa. Wapienie tworzą tu oddzielne wzgórza , jak Połom , Miłek i inne. Zalegają one tam w grubych warstwach dochodzących do 500 m miąższości, co spowodowane zostało przeławiceniem warstw o łącznej grubości 250 cm. Uważa się je za utwory rafowe zbudowane przez prymitywne korale z grupy archeocjaty żyjące w okresie kambryjskim. W późniejszych okresach historii Ziemi wapienie te zostały przekrystalizowane i spękane . Szczelinami spękanych wapieni krążyła woda osadzając w nich roztwory krzemionki , drążąc jednocześnie większe lub mniejsze groty podziemne ze wszystkimi elementami dekoracyjnymi , tj. stalaktytami , czyli soplami wapiennymi zwisającymi ze stropu , i stalagmitami powstającymi na dnie jaskini. Większość tych szczelin i jaskiń uległa zniszczeniu przez prace górnicze.

Od dawna na wielką skalę eksploatuje się wapienie wojcieszowskie , zwłaszcza górę Połom. Ogromne wyrobisko o kilku poziomach eksploatacyjnych , z których najwyższy na wysokości 635 m n.p.m. przecina poprzecznie górę Połom. W tym kamieniołomie występują potężne ławice wapieni różnie zabarwionych: białych, popielatych lub kremowych oraz cienkie ławice wapieni o barwie ciemnoszarej, niekiedy z odcieniem niebieskawym. Między warstwami wapieni występują sporadycznie cienkie wkładki łupków ilastych.